Dla polskich firm działających w Norwegii jednym z kluczowych zagadnień
podatkowych jest tzw. stałe przedstawicielstwo (permanent establishment).
To właśnie ono decyduje o tym, czy przedsiębiorstwo musi rozliczać podatek
dochodowy w Norwegii.
Podstawa prawna
Zasady określa konwencja o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską
a Norwegią (art. 5). Reguluje ona, kiedy działalność zagraniczna podlega
opodatkowaniu w państwie, w którym jest wykonywana.
Kiedy Norwegia może opodatkować dochód?
Gdy firma prowadzi działalność na jej terytorium w sposób zorganizowany
i trwały.
Opodatkowaniu podlega tylko ta część dochodu, która jest związana z
działalnością w Norwegii.
Stała placówka – kluczowy warunek
Aby powstało stałe przedstawicielstwo, musi istnieć:
– konkretne miejsce prowadzenia działalności,
– pewien stopień trwałości,
– rzeczywiste wykorzystanie tego miejsca do
działalności biznesowej.
Przykłady: biuro, oddział, fabryka, warsztat, miejsce
zarządu (lista ma charakter otwarty – każda sytuacja jest oceniana
indywidualnie).
Branża budowlana – ważny próg czasowy
Projekty budowlane lub instalacyjne tworzą stałe przedstawicielstwo dopiero
po przekroczeniu 12 miesięcy trwania prac. Krótsze realizacje zazwyczaj
nie powodują obowiązku podatkowego.
Kiedy zakład NIE powstaje?
Brak stałego przedstawicielstwa dotyczy działalności o charakterze:
– pomocniczym,
– przygotowawczym.
Przykłady:
– magazynowanie towarów,
– zbieranie informacji,
– czynności administracyjne.
Przedstawiciel w Norwegii
Stałe przedstawicielstwo może powstać także bez fizycznej siedziby, jeśli:
– firma działa poprzez osobę,
– osoba ta zawiera umowy w imieniu
przedsiębiorstwa,
– robi to w sposób regularny.
To tzw. zależny przedstawiciel.
Z kolei korzystanie z usług niezależnych pośredników (np. brokerów),
działających w ramach własnej działalności, co do zasady nie powoduje
powstania zakładu.
Forma działalności nie jest decydująca. Sama rejestracja oddziału czy posiadanie adresu
nie przesądza o podatkach, najważniejsze jest faktyczne prowadzenie
działalności w Norwegii.
Podsumowanie
O powstaniu stałego przedstawicielstwa decydują przede wszystkim:
– trwałość działalności,
– jej zorganizowanie,
– realny zakres operacji w Norwegii.
Może ono wynikać zarówno z:
– posiadania stałej placówki,
– jak i działania przez zależnego przedstawiciela.
Polskie autoryzowane biuro rachunkowe w Norwegii
+47 939 82 173